Budowa ujęcia wody w Toamasina (Madagaskar)

Bu­dowa no­wego bez­piecz­nego uję­cia wody w Toamasina

Zre­ali­zo­wa­li­śmy ko­lejny pro­jekt, do­star­cza­jący czy­stą wodę dla te­re­nów za­gro­żo­nych cho­ro­bami brud­nej wody w Afryce. Sfi­nan­so­wa­li­śmy od­wiert no­wej studni na głę­bo­ko­ści ok. 20 me­trów i in­sta­la­cję pompy elek­trycz­nej na te­re­nie pa­ra­fii Notre-Dame de Lo­ur­des w To­a­ma­sina (dru­gim co do wiel­ko­ści mia­stem na Ma­da­ga­ska­rze). Pra­cu­jący na miej­scu Mi­sjo­na­rze Ob­laci Ma­ryi Nie­po­ka­la­nej, przy­byli do To­a­ma­sina w 1988 roku, poza dzia­łal­no­ścią dusz­pa­ster­ską i mi­syjną, pro­wa­dzą liczne dzieła cha­ry­ta­tywne, któ­rych pod­opieczni będą bez­po­śred­nimi be­ne­fi­cjan­tami pro­jektu. Przy pa­ra­fii dzia­łają różne zrze­sze­nia, m.in. od­dział Ca­ri­tas opie­ku­jący się bied­nymi, Soa An­tra – ko­mórka po­ma­ga­jąca wie­lo­dziet­nym opusz­czo­nym ko­bie­tom. Mi­sjo­na­rze stale or­ga­ni­zują po­moc żyw­no­ściową. Przy­kła­dowo każ­dej nie­dzieli przy pa­ra­fii działa Tsa­ra­fan­dray, która ofe­ruje wier­nym po­siłki po bar­dzo ni­skich cenach.

Budowa ujęcia wody w Toamasina (Madagaskar)

Bu­dowa uję­cia wody w To­a­ma­sina (Madagaskar)

Nowe uję­cie wody po­może w tej dzia­łal­no­ści so­cjal­nej. Ko­rzy­sta­ją­cymi z pro­jektu będą pa­ra­fia­nie a także lu­dzie z są­siedz­twa. Sy­tu­acja przed roz­po­czę­ciem pro­jektu była bar­dzo trudna: woda uży­wana do tej pory nada­wała się do spo­ży­cia je­dy­nie po wie­lo­krot­nym prze­fil­tro­wa­niu lub prze­go­to­wa­niu, a i tak czę­sto po­wo­do­wała różne choroby.

Była do­tych­czas po­bie­rana z miej­skiej in­sta­la­cji wo­do­cią­go­wej. Mimo iż po­bie­rane są za nią mie­sięczne opłaty ob­cią­ża­jące bu­dżet mi­syjny, woda z miej­skich rur była rzad­ko­ścią a jej czy­stość rów­nież po­zo­sta­wiała wiele do życze­nia. Drugą moż­li­wo­ścią było czer­pa­nie wody z pompy ręcz­nej za­in­sta­lo­wa­nej na te­re­nie pa­ra­fii. Sys­tem składa się z sze­ścio­me­tro­wej rury wbi­tej w zie­mię (pia­sek) i pry­mi­tyw­nego urzą­dze­nia za­sy­sa­ją­cego pod­skórną wodę. Nie­stety, tak uzy­skana woda nie na­daje się w ogóle do spo­ży­cia, a była naj­czę­ściej używana!

Kon­struk­cja uję­cia wody po­lega na od­wier­cie i in­sta­la­cji dwu­dzie­sto­me­tro­wej rury ze spe­cjal­nym fil­trem i pompą elek­tryczną. Co waż­niej­sze, sys­tem ten jest już spraw­dzony na Ma­da­ga­ska­rze, szcze­gól­nie w tym re­gio­nie kraju i cie­szy się bar­dzo przy­chylną opi­nią użytkowników.

Cele pro­jektu

  • Uzy­ska­nie pit­nej wody
  • Zwięk­sze­nie do­stępu i ko­rzy­sta­nia z wody
  • Po­prawa higieny
  • Zmniej­sze­nie ry­zyka (eli­mi­na­cja) chorób
  • Zmniej­sze­nie opłat za wodę z miej­skiej in­sta­la­cji wodociągowej

Koszt pro­jektu

8 415 000 MGA, czyli 2 400 euro.

Pol­ska Fun­da­cja dla Afryki prze­ka­zała na ten pro­jekt 2400 euro.

Budowa ujęcia wody w Toamasina (Madagaskar)

Stare uję­cie wody, przy­czyna wielu groź­nych chorób