Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Na­sza Fun­da­cja prze­ka­zała środki na bu­dowę ośrodka zdro­wia w Mam­pi­kony na Ma­da­ga­ska­rze. Bu­dowa ru­szyła pełną parą. W ostat­nich ty­go­dniach 2015 roku miało miej­sce po­świę­ce­nie fun­da­men­tów, w któ­rym wzięło udział 250 miej­sco­wych dzieci z kan­tyny, pro­wa­dzo­nej przez mi­sjo­na­rzy z Byd­gosz­czy. Dla wielu z naj­bied­niej­szych dzieci, które je­dzą tu co­dzien­nie obiady, to je­dyny po­si­łek w ciągu dnia. Kiedy dzieci się do­wie­działy, że przy­chod­nia jest bu­do­wana dla nich, naj­pierw wszyst­kie za­częły bić brawo. To, co się stało chwilę po­tem, zo­sta­nie w ser­cach mi­sjo­na­rzy na za­wsze: wszy­scy z wła­snej ini­cja­tywy po pro­stu wzięli się do pracy.

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Pro­jekt re­ali­zo­wany przez mi­sjo­na­rzy ze Zgro­ma­dze­nia Du­cha Świę­tego (któ­rzy na miej­scu pro­wa­dzą m.in. sie­ro­ci­niec, bu­dują ko­lejne szkoły oraz stud­nie) ma na celu ochronę życia i zdro­wia miesz­kań­ców Czer­wo­nej Wy­spy po­przez dia­gno­stykę la­bo­ra­to­ryjną cho­rób tro­pi­kal­nych i opiekę me­dyczną w ośrodku zdro­wia. Przed­się­wzię­cie kie­ro­wane jest do ubo­giej lud­no­ści, przede wszyst­kim dzieci, któ­rych nie stać na płatną opiekę me­dyczną w lo­kal­nych punk­tach me­dycz­nych. Służba zdro­wia na Ma­da­ga­ska­rze jest od­płatna i w więk­szo­ści przy­pad­ków nie­do­stępna dla Mal­ga­szów utrzy­mu­ją­cych się z uprawy ce­buli, ryżu i ma­nioku. Czę­sto zda­rza się, że śmierć z po­wodu cho­rób za­kaź­nych (ule­czal­nych sku­tecz­nymi le­kami), spo­wo­do­wana jest ubó­stwem da­nego go­spo­dar­stwa do­mo­wego. Pro­blem zdro­wotny jest obec­nie głów­nym za­gad­nie­niem, z któ­rym pań­stwo nie może so­bie poradzić.

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Budowa przychodni w Mampikony (Madagaskar)

Naj­czę­ściej umie­rają ko­biety i dzieci

W 2009 roku po za­ma­chu stanu sy­tu­acja mal­ga­skiej służby zdro­wia zmie­niła się dia­me­tral­nie. Fi­nan­so­wa­nie ze­wnętrzne, które utrzy­mało pań­stwo w 70%, zo­stało prze­rwane na okres kon­sty­tu­cyj­nego wy­boru pre­zy­denta. Ucier­piały na tym przede wszyst­kim sek­tory zdro­wotne, edu­ka­cyjne i go­spo­dar­cze (we­dług Banku Świa­to­wego wzrost go­spo­dar­czy spadł z 7% do 0,6%). Co wię­cej, stan pu­blicz­nych szpi­tali nie speł­nia norm (brak sprzętu i per­so­nelu, słaba prak­tyka sa­ni­tarna i hi­gie­niczna, ko­rup­cja, brak pro­fi­lak­tyki i ba­dań dia­gno­stycz­nych), co przy­czy­nia się do zwięk­sze­nia śmier­tel­no­ści, głów­nie dzieci. We­dług da­nych, na cho­roby za­kaźne, czyli te, na które mo­żemy wpły­nąć po­przez od­po­wied­nią dia­gno­stykę i wpro­wa­dze­nie le­cze­nia, umie­rają naj­czę­ściej ko­biety i dzieci. Jest to spo­wo­do­wane szcze­gól­nym ubó­stwem w tej gru­pie spo­łecz­nej oraz nie­do­stęp­no­ścią punk­tów me­dycz­nych. Śmierć oko­ło­po­ro­dowa na Ma­da­ga­ska­rze jest jedną z naj­wyż­szych na świe­cie. Do­dat­kowo, we­dług świa­to­wych da­nych (CIA, 2013) na 10 tys. miesz­kań­ców na Ma­da­ga­ska­rze przy­pada 23 wy­kwa­li­fi­ko­wa­nych me­dy­ków, w któ­rych skład wcho­dzą: lekarz/ka, pielęgniarz/ka, położnik/na. Nie­sie to za sobą kon­se­kwen­cję braku per­so­nelu me­dycz­nego i słab­szą opiekę nad pa­cjen­tem, je­śli zo­stała ona już podjęta.

Żniwo ma­la­rii

Naj­waż­niej­sze sta­ty­styki śmier­tel­no­ści (WHO 2012) przed­sta­wiają się na­stę­pu­jąco: 240 ko­biet umiera na 100 tys. żywych uro­dzeń (2. miej­sce w Afryce Sub­sa­ha­ryj­skiej), 58 dzieci na 1000 umiera do pią­tego roku życia (nie­do­ży­wie­nie, ma­la­ria, gruź­lica, śmierć oko­ło­po­ro­dowa), bli­sko 500 mło­dych lu­dzi w wieku 15–16 lat ma naj­róż­niej­sze cho­roby za­kaźne i ko­mu­ni­ka­cyjne. Du­żym pro­ble­mem jest za­cho­ro­wal­ność na ma­la­rię, gdyż na 100 tys. miesz­kań­ców cho­ruje 3660 osób – jest to dra­ma­tycz­nie wy­soka liczba, zwa­żyw­szy na nie­wielką ilość per­so­nelu me­dycz­nego. Co wię­cej, słaba dia­gno­styka – za późna, bądź mylna – do­pro­wa­dza do nie­po­trzeb­nych zgo­nów. Umie­rają naj­czę­ściej dzieci i mło­dzież oraz ko­biety. Główne przy­czyny to ubó­stwo i nie­do­ży­wie­nie. Osła­biony dłu­go­trwa­łym gło­dem or­ga­nizm sła­biej ra­dzi so­bie z cho­robą, przez co skraca się okres wy­lę­ga­nia za­rodźca ma­la­rii, a tym sa­mym przy­śpie­sza pro­ces cho­ro­bowy. Źle po­sta­wiona dia­gnoza (spo­wo­do­wana bra­kiem sprzętu i świa­do­mo­ści) do­pro­wa­dza do przed­wcze­snej śmierci.

O lep­szą diagnostykę

Na Ma­da­ga­ska­rze 51% zgo­nów można za­po­biec wła­ściwą dia­gno­styką i pra­wi­dło­wym le­cze­niem. Szybka dia­gno­styka la­bo­ra­to­ryjna po­zwala na wpro­wa­dze­nie pra­wi­dło­wego le­cze­nia, zmniej­sza okres cho­roby, koszty le­cze­nia i po­zwala na szyb­szy po­wrót do ak­tyw­no­ści spo­łecz­nej chorego.

Na 51% zgo­nów skła­dają się

  • cho­roby za­kaźne (ma­la­ria, dur brzuszny, cho­roby pa­so­żyt­ni­cze, gruź­lica, za­pa­le­nia płuc i inne bakteryjne/wirusowe) – tu zna­cząco po­ma­gają pro­ste te­sty la­bo­ra­to­ryjne, wy­mazy mikroskopowe,
  • śmierć oko­ło­po­ro­dowa – tu zna­cząco po­maga pra­wi­dłowa prak­tyka sa­ni­tarna i hi­gie­niczna, świa­do­mość per­so­nelu medycznego,
  • nie­do­ży­wie­nie – tu zna­cząco po­maga od­po­wied­nie le­cze­nie we wcze­snym sta­dium (ba­da­nia okre­sowe po­zwa­la­jące na wcze­sne zdia­gno­zo­wa­nie pierw­szych symp­to­mów niedożywienia).

Pro­jekt ma na celu jesz­cze szyb­sze dia­gno­zo­wa­nie cho­rób i wpro­wa­dze­nie od­po­wied­niego le­cze­nia, a tym sa­mym ofia­ro­wa­nie szansy god­nego życia i le­cze­nia lu­dziom ubo­gim i bę­dą­cych w szcze­gól­nie trud­nej sy­tu­acji. Jest od­po­wie­dzią na liczne in­cy­denty ma­la­rii, duru brzusz­nego i cho­rób pa­so­żyt­ni­czych, z któ­rymi mamy do czy­nie­nia każ­dego dnia na misji.

Za­ło­że­nia projektu

  • bu­dowa środka zdro­wia z la­bo­ra­to­rium oraz dwiema sa­lami dla cho­rych hospitalizowanych,
  • dar­mowa opieka me­dyczna (w tym le­kar­stwa i wy­roby me­dyczne) dla dzieci ob­ję­tych pro­gra­mem „Ad­op­cja na Od­le­głość (1300 naj­bied­niej­szych dzieci z te­renu mi­sji w Mam­pi­kony i są­sied­nich wio­sek) oraz sym­bo­liczna opłata (pro­por­cjo­nal­nie niż­sza od lo­kal­nych punk­tów me­dycz­nych) dla po­zo­sta­łych mieszkańców,
  • pro­fe­sjo­nalny per­so­nel me­dyczny oraz laboratoryjny,
  • do­ży­wia­nie spe­cjal­nymi pre­pa­ra­tami dzieci szcze­gól­nie niedożywionych,
  • ba­da­nia dia­gno­styczne i pro­fi­lak­tyczne dzieci wieku szkolnego,
  • roz­wój seg­mentu me­dycz­nego w re­gio­nie po­przez no­wo­cze­sne me­tody le­cze­nia i do­brej ja­ko­ści sprzęt medyczny,
  • nowe miej­sca pracy,
  • szybka dia­gno­styka i pra­wi­dłowe leczenie,
  • wy­rów­ny­wa­nie szans i do­stępu do opieki me­dycz­nej w spo­łe­czeń­stwie (po­moc ko­bie­tom sa­mot­nie wy­cho­wu­ją­cym i bę­dą­cym w szcze­gól­nie trud­nej sy­tu­acji finansowej),
  • na­wią­za­nie współ­pracy z lo­kal­nymi le­ka­rzami i pla­ców­kami me­dycz­nymi po­przez zle­ce­nia ba­dań laboratoryjnych,
  • punkt edu­ka­cyjny i na­ukowy dla szkół,
  • prze­pro­wa­dza­nie ak­cji od­ro­ba­cza­nia dzieci, szcze­pień oraz su­ple­men­ta­cji w wy­bra­nych hipowitaminozach,
  • współ­praca ze świa­to­wymi or­ga­ni­za­cjami na rzecz po­prawy lecz­nic­twa w re­gio­nie (UNICEF, WHO, or­ga­ni­za­cje polskie).

Funk­cjo­no­wa­nie ośrodka

Pro­jekt prze­wi­duje bu­dowę ośrodka zdro­wia z la­bo­ra­to­rium me­dycz­nym. Na ośro­dek zdro­wia skła­dać się bę­dzie ga­bi­net za­bie­gowy, la­bo­ra­to­rium wraz z ap­teczką na wy­łącz­ność ośrodka, dwie sale dla ho­spi­ta­li­zo­wa­nych cho­rych oraz to­a­lety. La­bo­ra­to­rium wy­po­sa­żone bę­dzie w pod­sta­wowy sprzęt do mor­fo­lo­gii krwi oraz wy­so­kiej ja­ko­ści mi­kro­skop do oce­nia­nia wy­ma­zów. Po­miesz­cze­nie kli­ma­ty­zo­wane (nie­zbędne do pracy de­li­kat­nego sprzętu) oraz z do­stę­pem ener­gii z pa­neli sło­necz­nych. Ap­teczka wy­po­sa­żona w pod­sta­wowe leki wy­ko­rzy­sty­wane do le­cze­nia lo­kal­nych cho­rób za­kaź­nych (i tro­pi­kal­nych), wszel­kie wy­roby me­dyczne, su­ple­menty wi­ta­mi­nowe i pre­pa­raty dla dzieci. Ga­bi­net za­bie­gowy z nie­zbęd­nym sprzę­tem do po­da­wa­nia za­strzy­ków do­mię­śnio­wych i do­żyl­nych, kro­pló­wek, po­bie­ra­nia krwi, ba­da­nia stanu od­ży­wie­nia i an­tro­po­me­trii cho­rych oraz ta­blice in­for­ma­cyjne w ra­mach edu­ka­cji dzieci ze szkół.

Prze­wi­duje się za­trud­nie­nie wy­kwa­li­fi­ko­wa­nego per­so­nelu me­dycz­nego i la­bo­ra­to­ryj­nego. Pa­cjen­tom za­pew­niona bę­dzie naj­lep­sza opieka me­dyczna — przede wszyst­kim oso­bom ubo­gim, któ­rych nie stać na sko­rzy­sta­nie z pu­blicz­nej bądź pry­wat­nej opieki me­dycz­nej (w obu przy­pad­kach usługa jest odpłatna).

Ośro­dek zdro­wia bę­dzie rów­nież otwarty na współ­pracę za­równo z or­ga­ni­za­cjami mię­dzy­na­ro­do­wymi (m.in. WHO, UNICEF) po­przez szcze­pie­nia i su­ple­men­ta­cję, jak rów­nież z lo­kal­nymi punk­tami me­dycz­nymi ofe­ru­jąc usługi la­bo­ra­to­ryjne. Prze­wi­duje się także ho­spi­ta­li­za­cje dłu­go­ter­mi­nowe cho­rych po­trze­bu­ją­cych co­dzien­nej pie­lę­gna­cji (szcze­gól­nie nie­do­ży­wione osoby, trę­do­waci i in.) do mo­mentu wy­le­cze­nia bądź uzy­ska­nia samodzielności.

Koszty re­ali­za­cji

Koszt pro­jektu to kwota 72 034 zł (sfi­nan­so­wany przez Pol­ską Fun­da­cję dla Afryki we współ­pracy z Fun­da­cją Prodiagnostics).