Prze­ka­za­li­śmy 2 637 eu­ro na bu­do­wę stud­ni ko­pa­nej w wio­sce Am­bo­hi­ni­ha­ona­na! Jest to wio­ska na po­łu­dnio­wo-wschod­nim wy­brze­żu Ma­da­ga­ska­ru, oko­ło 80 ki­lo­me­trów w głąb od por­to­we­go mia­sta Mananjary.

W ubie­głym ro­ku uda­ło się nam zbu­do­wać szko­łę z sze­ścio­ma kla­sa­mi, in­ter­nat z dzie­wię­cio­ma po­ko­ja­mi i du­żą sa­lą oraz bu­dy­nek sa­ni­tar­ny z dwo­ma prysz­ni­ca­mi i dwo­ma to­a­le­ta­mi. W tym ro­ku zbu­do­wa­li­śmy jesz­cze szko­łę na­ucza­nia wcze­snosz­kol­ne­go (6 sal). W tym ro­ku szko­ła li­czy 360 uczniów, 36 z nich miesz­ka w bur­sie.

Wio­ska le­ży nad rze­ką Ma­ro­ala (co zna­czy, że prze­pły­wa przez wie­le la­sów),  jed­nak jest to rze­ka w któ­rej lu­dzie się my­ją, pio­rą ubra­nia, a tak­że uży­wa­ją do przy­go­to­wa­nia po­sił­ków. Jest ona źró­dłem wie­lu cho­rób ta­kich jak bi­la­rio­za i ame­ba, któ­re w po­łą­cze­niu z krwi­stą bie­gun­ką mo­gą być śmier­tel­ne, zwłasz­cza dla osób nie­do­ży­wio­nych i słabych.

W po­rze desz­czo­wej lu­dzie zbie­ra­ją desz­czów­kę. W po­rze su­chej gmi­na wy­pusz­cza wo­dę ze zbior­ni­ka re­ten­cyj­ne­go dwa ra­zy dzien­nie – o 6.30 i o 17.30. Gdy po­ra jest na­praw­dę su­cha, zbior­nik się wy­czer­pu­je i nie ma źró­dła wo­dy, cza­sa­mi wo­da jest spusz­cza­na przez 15 mi­nut i tyl­ko nie­licz­ni zda­rza­ją wziąć ty­le ile potrzebują.

W bur­sie jest obec­nie 36 dzie­ci, któ­re mu­szą go­to­wać je­dze­nie trzy ra­zy dzien­nie, cza­sa­mi nie ma wy­bo­ru i mu­szą brać brud­ną wo­dę z rze­ki. Wy­bu­do­wa­na stud­nia przy­nie­sie więc wie­le korzyści.

Na zdję­ciach te­ren, na któ­rym zo­sta­nie wy­bu­do­wa­na studnia: