Za­koń­czy­li­śmy re­mont Do­mu mat­ki i dziec­ka w Mba­ra­ra, w Ugandzie.

W ra­mach pro­jek­tu wy­re­mon­to­wa­no i wy­po­sa­żo­no Dom Mat­ki i Dziec­ka w Mba­ra­ra, w Ugan­dzie. Jest to pro­jekt fun­da­cji Agan­di, z któ­rą współ­pra­cu­je­my. Już dziś miesz­ka­ją tam mło­de ma­my ze swo­imi dzieć­mi. Na co dzień uczą się kra­wiec­twa, a tak­że ak­tyw­nie szy­ją ubra­nia i ak­ce­so­ria, któ­rych sprze­daż sta­no­wi do­chód fun­da­cji na ko­lej­ne działania.

Pro­jekt zo­stał czę­ścio­wo zre­ali­zo­wa­ny pod­czas kier­ma­szu cha­ry­ta­tyw­ne­go na X Fe­sti­wa­lu Stu­diów Azja­tyc­kich i Afry­kań­skich, gdzie mo­gli­śmy spo­tkać się z za­ło­ży­ciel­ką fun­da­cji — Anią, a tak­że z wo­lon­ta­riu­sza­mi, któ­rzy czę­sto kil­ku­krot­nie od­by­wa­li wo­lon­ta­riat wła­śnie w Ugan­dzie. Oprócz moż­li­wo­ści za­ku­pu ubrań szy­tych przez pod­opiecz­ne, od­by­ła się dys­ku­sja o re­aliach wo­lon­ta­ria­tu. Uczest­ni­cy fe­sti­wa­lu mo­gli rów­nież sa­mi do­łą­czyć do fun­da­cji ja­ko no­wi wolontariusze.

Nie­zmier­nie cie­szy­my się, że pro­jekt zo­stał zre­ali­zo­wa­ny tak efek­tyw­nie, li­czy­my na wię­cej ta­kich inicjatyw!

Na pro­jekt pre­zna­czo­no 21 700 złotych.

Wię­cej o fun­da­cji mo­gą Pań­stwo prze­czy­tać tu­taj.

Ar­chi­wum:

Dom Mat­ki i Dziec­ka to ini­cja­ty­wa pol­skiej fun­da­cji Agan­di, dzia­ła­ją­cej w Ugan­dzie. Jest to bez­piecz­na przy­stań dla mło­dych ma­tek i ko­biet w cią­ży, któ­re zma­ga­ją się z prze­mo­cą, bez­rad­no­ścią, czy osa­mot­nie­niem. Fun­da­cja roz­po­czę­ła już pra­ce nad re­mon­tem ma­łe­go dom­ku, jed­nak wciąż bra­ku­je be­to­no­wych pod­łóg, ka­fli, farb do po­ma­lo­wa­nia ścian oraz za­pew­nie­nia do­stę­pu do prą­du i wo­dy. Dzię­ki prze­ka­za­nym przez nas środ­kom, ten bu­dy­nek bę­dzie mógł zo­stać wy­re­mon­to­wa­ny i wy­koń­czo­ny, co umoż­li­wi ko­bie­tom spo­koj­ne za­miesz­ka­nie tam wraz z ich dzieć­mi. Część po­miesz­czeń bę­dzie na­stęp­nie prze­ro­bio­na w pra­cow­nię kra­wiec­ką dla ma­tek, co za­pew­ni im sta­ły do­chód i wspo­mo­że ko­lej­ne pro­jek­ty fundacji.

Kim jest Fun­da­cja Agandi?

Od­kąd w 2016 ro­ku Po­lka Ania Ma­łec­ka-Mu­tam­bi za­ło­ży­ła Fun­da­cję Agan­di i otwo­rzy­ła sie­ro­ci­niec w Mba­ra­ra, na po­łu­dniu Ugan­dy, ży­cie wie­lu osie­ro­co­nych dzie­ci zy­ska­ło no­wy sens. Od tam­te­go mo­men­tu Ania, ra­zem z pra­cow­ni­ka­mi z Ugan­dy i z licz­ny­mi wo­lon­ta­riu­sza­mi nie­ustan­nie prze­ka­zu­ją mi­łość i tro­skę pod­opiecz­nym Fundacji.

Oprócz oto­cze­nia dzie­ci mi­ło­ścią i wspar­ciem, z de­ter­mi­na­cją po­szu­ku­ją oni god­nych ro­dzin za­stęp­czych, za­pew­nia­ją edu­ka­cję i wspar­cie praw­ne. Fun­da­cja dy­na­micz­nie się roz­wi­ja —  trwa bu­do­wa Cen­trum Miesz­kal­no — Edu­ka­cyj­ne­go Agan­di, co­rocz­nie jest rów­nież uru­cha­mia­ny pro­gram “Cze­sne dla ucznia­ka”, a na me­diach spo­łecz­no­ścio­wych or­ga­ni­zo­wa­ne są li­cy­ta­cje na rzecz fundacji.

Hi­sto­ria Brid­get­te, czy­li in­spi­ra­cja do stwo­rze­nia Do­mu Mat­ki i Dziecka

W sierp­niu 2023 ro­ku Fun­da­cja Agan­di sta­nę­ła jed­nak przed no­wym wy­zwa­niem. Do sie­ro­ciń­ca tra­fi­ła wte­dy ma­ła De­si­re, wa­żą­ca za­le­d­wie 1 kg. Jej 17-let­nia mat­ka Brid­get­te w swo­im mło­dym ży­ciu do­świad­czy­ła ogro­mu nie­spra­wie­dli­wo­ści. Po utra­cie ro­dzi­ców, opie­kę nad nią prze­jął wu­jek. Gdy mia­ła 16 lat, zo­sta­ła bru­tal­nie zgwał­co­na, a wu­jek na­ka­zał jej za­miesz­kać z oj­cem dziec­ka — jej wła­snym opraw­cą. Gdy po­moc ze stro­ny ro­dzi­ny oka­za­ła się nie­moż­li­wa, Brid­get­te zde­cy­do­wa­ła się po­zo­sta­wić dziec­ko. Jed­nak­że, nie­spo­dzie­wa­nie, kie­row­ca cię­ża­rów­ki za­uwa­żył ko­bie­tę z dziec­kiem na uli­cy i za­wiózł je do fun­da­cji. Po wie­lu mie­sią­cach wspól­nej wal­ki, za­rów­no ko­bie­ta, jak i jej dziec­ko, po­wo­li od­zy­ska­ły si­ły, wspie­ra­ne przez Fun­da­cję Agan­di. To wy­da­rze­nie uświa­do­mi­ło pra­cow­ni­kom i wo­lon­ta­riu­szom Fun­da­cji, jak istot­ne jest stwo­rze­nie bez­piecz­ne­go miej­sca dla ko­biet, po­dob­nych do Brid­get­te, po­nie­waż ist­nie­ją­cy już sie­ro­ci­niec nie ma upraw­nień do za­kwa­te­ro­wa­nia ko­biet po­wy­żej 18 ro­ku życia.

Dzię­ki po­wsta­niu te­go do­mu, sa­mot­ne mat­ki nie tyl­ko znaj­dą schro­nie­nie i wspar­cie psy­chicz­ne, ale tak­że bę­dą mia­ły moż­li­wość pod­ję­cia szko­leń z za­kre­su kra­wiec­twa — dzie­dzi­ny pra­cy, któ­ra dy­na­micz­nie roz­wi­ja się w tym kra­ju. Po­sia­da­nie tych umie­jęt­no­ści w przy­szło­ści za­pew­ni ko­bie­tom nie­za­leż­ność fi­nan­so­wą. Do­dat­ko­wo, do­chód z pro­duk­cji odzie­ży bę­dzie mógł być wy­ko­rzy­sta­ny na dal­szy roz­wój pod­opiecz­nych fun­da­cji oraz na ko­lej­ne pro­jek­ty hu­ma­ni­tar­ne. Wy­po­sa­że­nie pra­cow­ni kra­wiec­kiej wią­że się ze znacz­nym na­kła­dem fi­nan­so­wym, dla­te­go fun­da­cja nie­ustan­nie zbie­ra środ­ki na ten cel.