Suk­ces pro­jek­tu sta­cji solarnych

Pi­lo­ta­żo­wy pro­gram do­star­cza­nia ko­bie­tom sta­cji so­lar­nych do ła­do­wa­nia te­le­fo­nów od­niósł suk­ces.
Ko­bie­ty mo­gą za­ra­biać, po­bie­ra­jąc nie­wiel­kie opła­ty za moż­li­wość do­ła­do­wa­nia te­le­fo­nu w ich sta­cji. Oka­za­ło się, że po­pyt na te usłu­gi jest du­ży, gdyż wo­bec bra­ku prą­du na wsiach lu­dzie nie mie­li jak ła­do­wać ko­mó­rek, któ­re czę­sto są ich na­rzę­dzia­mi pra­cy. Jed­na sta­cja mo­że jed­no­cze­śnie ła­do­wać po­nad 20 te­le­fo­nów. Je­dy­ne, w co ko­bie­ta mu­si za­in­we­sto­wać, to ma­ła drew­nia­na bud­ka do ochro­ny przed słoń­cem. Re­gu­lar­ność ko­rzy­sta­nia z usług przez klien­tów prze­kła­da się na sta­ły do­pływ go­tów­ki. Zy­ski, osią­gnię­te po pół ro­ku, po­zwo­lą na otwar­cie ko­lej­nych punk­tów ła­do­wa­nia te­le­fo­nów dla ko­lej­nych ko­biet, więc pro­jekt bę­dzie się roz­ra­stał, co uczy­ni go przyszłościowym.

Dru­ga część na­szej po­mo­cy to za­kup i bu­do­wa chłod­ni w Owe­na — tak, aby plo­ny, któ­re z ogrom­nym wy­sił­kiem są uzy­ski­wa­ne przez ko­bie­ty i ich ca­łe ro­dzi­ny, się nie mar­no­wa­ły, ale mo­gły być sprze­da­wa­ne do wy­czer­pa­nia za­pa­sów. Ta in­we­sty­cja znacz­nie ogra­ni­czy stra­ty, przez co do­chód ko­biet wzro­śnie.
Po­moc w do­star­cze­niu sta­cji so­lar­nych do ła­do­wa­nia te­le­fo­nów obej­mie 50 ko­biet z 10 wsi, zaś sza­co­wa­na licz­ba ko­biet ko­rzy­sta­ją­cych z chłod­ni to sto osób. Ty­po­wa ni­ge­ryj­ska kuch­nia. Co trze­ci miesz­ka­niec te­go kra­ju ży­je po­ni­żej po­zio­mu eks­tre­mal­ne­go ubó­stwa (2,15 do­la­ra na dzień).