Za­koń­czy­li­śmy pro­jekt mon­ta­żu pa­ne­li sło­necz­nych w szko­le pod­sta­wo­wej w Ta­pac w Ugan­dzie za 64 066 zł. 

Głów­ną mi­sją szko­ły pod­sta­wo­wej w wio­sce Ta­pac jest za­pew­nie­nie edu­ka­cji dzie­ciom z ubo­gich ro­dzin te­go re­jo­nu. Obec­nie szko­ła skła­da się z 5 blo­ków sal lek­cyj­nych, jed­ne­go blo­ku prze­zna­czo­ne­go na bi­blio­te­kę i po­ko­ju na­uczy­ciel­skie­go. Szko­ła za­trud­nia 17 pra­cow­ni­ków, a uczy się w niej aż 369 uczniów. Pla­ców­ka po­sia­da wła­sny ogród, w któ­rym na­uczy­cie­le wraz z ucznia­mi sa­dzą wa­rzy­wa oraz drze­wa w ra­mach edu­ka­cji na te­mat ochro­ny śro­do­wi­ska. Pod­sta­wów­ka po­ło­żo­na jest po­środ­ku gó­rzy­ste­go te­re­nu po­ro­śnię­te­go gę­stą ro­ślin­no­ścią. Nie by­ła ona pod­łą­czo­na do sie­ci ener­ge­tycz­nej dziel­ni­cy, nie by­ło w niej elek­trycz­no­ści ani sys­te­mu pa­ne­li sło­necz­nych. Brak prą­du bez wąt­pie­nia wpły­wał na wy­ni­ki uczniów, wy­pa­da­li oni go­rzej w po­rów­na­niu do szkół, któ­re tą elek­trycz­ność po­sia­da­ją. Ucznio­wie mo­gli uczyć się tyl­ko za dnia przy świe­tle sło­necz­nym, nie wspo­mi­na­jąc o bra­ku moż­li­wo­ści po­zna­wa­nia no­wych technologii.

Na­uczy­cie­le rów­nież są bez­rad­ni, nie są w sta­nie za­pew­nić uczniom od­po­wied­nich wa­run­ków i prze­ka­zy­wać wie­dzę cho­ciaż­by z dzie­dzin in­for­ma­tycz­nych. Pan­de­mia Co­vid-19 po­zo­sta­wi­ła wie­le nie­do­cią­gnięć edu­ka­cyj­nych, po­zo­sta­wia­jąc uczniów w ty­le z ma­te­ria­łem. Wy­ni­ka to oczy­wi­ście z bra­ku moż­li­wo­ści ucze­nia się po­za szko­łą. Pro­blem bra­ku prą­du w wio­sce Ta­pac łą­czy się z licz­ny­mi nie­bez­pie­czeń­stwa­mi. Brak świa­tła na­ra­ża za­rów­no uczniów jak i na­uczy­cie­le na ata­ki skor­pio­nów czy wę­ży. Nie­kom­for­to­we wa­run­ki przy­czy­nia­ją się do spad­ku mo­ty­wa­cji do pra­cy wśród na­uczy­cie­li i ro­sną­cym nie­po­ko­jem u uczniów.

In­sta­la­cja pa­ne­li sło­necz­nych jest ide­al­nym spo­so­bem na zła­go­dze­nie tych pro­ble­mów. Dzię­ki prze­ka­za­nym środ­kom szko­ła uzy­ska­ła do­stęp do elek­trycz­no­ści. Wpły­nie to na po­pra­wę wy­ni­ków w na­uce dzie­ci, któ­re bę­dą mo­gły nad­ra­biać za­le­gło­ści w go­dzi­nach wie­czor­nych, zwięk­szy wy­daj­ność i mo­ty­wa­cję na­uczy­cie­li, a przede wszyst­ki­mi za­pew­ni wszyst­kim po­czu­cie bezpieczeństwa.