Prze­ka­za­li­śmy 20 000 eu­ro na bu­do­wę pię­ciu stud­ni na Ma­da­ga­ska­rze w miej­sco­wo­ściach: Am­bo­hi­ba­ry, Fi­ha­si­na­na Am­ba­ny, Sa­bot­si­ke­ly Fa­lia­ri­vo, Abo­hi­ma­hit­sy i So­avim­ba­ho­aka Ampitatafika.

Wy­spa cier­pi wsku­tek pa­ra­dok­su: wo­dy na wy­spie jest du­żo, ale jej bra­ku­je. Bra­ku­je bo­wiem czy­stej wo­dy, po­cho­dzą­cej z pew­nych źró­deł. Mi­mo że w wie­lu ob­sza­rach wy­spy wo­da jest, to jed­nak nie na­da­je się ona do pi­cia wsku­tek bar­dzo groź­nych dla zdro­wia za­nie­czysz­czeń. Na po­łu­dniu Ma­da­ga­ska­ru bra­ku­je też ja­kiej­kol­wiek wo­dy, wsku­tek pa­nu­ją­cej od kil­ku lat suszy.

Za zdo­by­cie wo­dy od­po­wie­dzial­ne są głów­nie ko­bie­ty i dzie­ci. Ty­sią­ce z nich nie cho­dzi do szko­ły, gdyż mu­si cho­dzić da­le­ko po wo­dę. Na zdję­ciu: trans­port wo­dy w sto­li­cy Madagaskaru

„Od pra­wie 15 lat na Ma­da­ga­ska­rze ten sam ob­raz: lu­dzi wę­dru­ją­cych po wo­dę ki­lo­me­tra­mi. Tu­taj oszczę­dza się każ­dy łyk, zna­jąc jej war­tość i cię­żar, kie­dy nie­sie się ją z bar­dzo da­le­ka. Na­czy­nia my­je się w mi­sce w ma­łej ilo­ści wo­dy. Więk­szość miesz­kań­ców Ma­da­ga­ska­ru nie wie, co to wej­ście do wan­ny czy wzię­cie prysz­ni­ca. My­je się na ka­mie­niu, przy wia­drze z wo­dą i kub­kiem, oszczę­dza­jąc wo­dę, jak się da” — mó­wi Da­riusz Ma­rut CSSp, mi­sjo­narz na Madagaskarze.

Go­to­wa stud­nia ko­pa­na w miej­sco­wo­ści Abo­hi­ma­hit­sy. Stud­nia bę­dzie słu­żyć lo­kal­nej spo­łecz­no­ści i 200 dzie­ciom z miej­sco­wej szkoły.

Stud­nia w miej­sco­wo­ści Abot­si­ke­ly Faliarivo.

Na zdję­ciu stud­nia w miej­sco­wo­ści So­avim­ba­ho­aka Ampitatafika.

Stud­nie w miej­sco­wo­ściach Am­bo­hi­ba­ry, Fi­ha­si­na­na Am­ba­ny na­dal są w budowie.

Stud­nia w miej­sco­wo­ści Abot­si­ke­ly Fa­lia­ri­vo. „Je­śli ktoś da­je ci coś do­bre­go, to wte­dy od­po­wia­da­my – bar­dzo dziękujemy”.