fbpx

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Prze­ka­za­li­śmy 28 150 eu­ro do To­go na bu­do­wę pro­ste­go do­mu ze stud­nią głę­bi­no­wą dla per­so­ne­lu po­wsta­ją­ce­go wiej­skie­go ośrod­ka zdro­wia w Gmas­sa­djo­un. Wio­ska Gmas­so­udjo­un od­da­lo­na jest o 400 km od sto­li­cy To­go Lo­mé. Naj­bliż­szy szpi­tal z po­ro­dów­ką znaj­du­je się w Bas­sar – od­le­głość 63 km. Naj­bliż­szy wiej­ski ośro­dek zdro­wia od­le­gły jest o 31 km. Wo­kół Gmas­so­udjo­un le­ży 16 in­nych wio­sek, za­miesz­ka­łych przez oko­ło 7000 lu­dzi, któ­rzy ży­ją z upraw rol­nych.

Do po­ro­du na ro­we­rze

Wa­run­ki ży­cia są tu bar­dzo trud­ne: brak prze­jezd­nych dróg, bar­dzo sła­bo roz­wi­nię­ty sys­tem trans­por­tu, brak czy­stej wo­dy do pi­cia, brak prą­du, brak szkół, brak do­stę­pu do służb zdro­wia. Lud­ność jest nę­ka­na cho­ro­ba­mi jak ma­la­ria, ty­fus i pa­so­ży­ty. Lud­ność jest bar­dzo bied­na. Dzie­ci są nie­do­ży­wio­ne. Wie­le z nich umie­ra z po­wo­du nie­obec­no­ści służ­by zdro­wia. Ca­ły ten re­gion jest sko­mu­ni­ko­wa­ny tyl­ko w po­rze su­chej. W po­rze desz­czo­wej dro­ga po­lna sta­je się bar­dzo błot­ni­sta i nie­prze­jezd­na, co bar­dzo utrud­nia po­moc me­dycz­ną. Ko­bie­ty ro­dzą po cha­tach tra­dy­cyj­nym spo­so­bem. Nie ma żad­nej wy­kształ­co­nej po­łoż­nej. Gdy po­ja­wi się cięż­ki przy­pa­dek, ko­bie­ty prze­wo­żo­ne są na ro­we­rze al­bo na mo­to­rze naj­pierw do ośrod­ka zdro­wia od­le­głe­go o 31 km, a po­tem do szpi­ta­la do Bas­sar – 63 km. Stąd wiel­ka śmier­tel­ność dzie­ci. Nie ma kon­sul­ta­cji przed­po­ro­do­wych, brak szcze­pień ochron­nych.

Nie moż­na pa­trzeć obo­jęt­nie, jak mąż wie­zie na ro­we­rze cię­żar­ną ko­bie­tę w cięż­kim sta­nie do naj­bliż­sze­go ośrod­ka zdro­wia od­da­lo­ne­go o wie­le ki­lo­me­trów. W po­rze desz­czo­wej nio­są ją męż­czyź­ni na wła­snych bar­kach, bo dro­ga jest błot­ni­sta i nie­prze­jezd­na.

No­wy ośro­dek zdro­wia

Lud­ność zwra­ca­ła się kil­ka­krot­nie do rzą­du z proś­bą o ośro­dek zdro­wia. Nie­ste­ty, po­zy­tyw­nej od­po­wie­dzi nie by­ło. W tej bez­na­dziej­nej sy­tu­acji lud­ność zwró­ci­ła się z tą proś­bą do mi­sji ka­to­lic­kiej, w któ­rej pra­cu­je pol­ski wer­bi­sta o. Ma­rian Schwark. W cią­gu ostat­nich dwóch lat ze­bra­ne da­ry po­zwo­li­ły na bu­do­wę bu­dyn­ku z 9 po­miesz­cze­nia­mi i otwar­tą we­ran­dą.

No­wy ośro­dek jest już go­to­wy, ale nie ma żad­ne­go wy­po­sa­że­nia me­dycz­ne­go ani me­bli. Re­gio­nal­na dy­rek­cja służ­by zdro­wia obie­cu­je dać per­so­nel (pie­lę­gniarz i po­łoż­na) oraz pod­sta­wo­we wy­po­sa­że­nie w sprzęt me­dycz­ny. Je­śli nie bę­dzie pro­ste­go miesz­ka­nia, nikt nie zgo­dzi się pra­co­wać w tym ośrod­ku. Ośro­dek mu­si mieć czy­stą wo­dę, któ­rą moż­na tu zdo­być ze stud­ni głę­bi­no­wej. Stąd po­trze­ba ta­kiej stud­ni. Po­nie­waż nie ma prą­du, wo­da bę­dzie pom­po­wa­na pom­pą, na­pę­dza­ną ener­gią sło­necz­ną do zbior­ni­ka z trwa­łe­go pla­sty­ku.

Ośro­dek otrzy­ma pod­sta­wo­we le­ki do ma­łej ap­te­ki, któ­re bę­dą sprze­da­wa­ne. Pie­nią­dze od­pro­wa­dza­ne bę­dą na kon­to. Szpi­tal w Bas­sar pro­wa­dzi kon­ta dla wszyst­kich ośrod­ków zdro­wia, znaj­du­ją­cych się pod je­go nad­zo­rem. Ośro­dek ma pra­wo po­bie­rać ma­łe opła­ty za kon­sul­ta­cje. Opła­ty te wa­ha­ją się mię­dzy 200 i 500 tu­tej­szych fran­ków, co od­po­wia­da 0,30 i 0,76 €. Te opła­ty rów­nież mu­szą być od­pro­wa­dza­ne na to sa­me kon­to.

Na zdję­ciach: bu­do­wa no­we­go ośrod­ka zdro­wia.

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Zaplecze dla ośrodka zdrowia w Gmassadjoun (Togo)

Print Friendly, PDF & Email