Prze­ka­za­li­śmy 114 ty­się­cy eu­ro na do­ży­wia­nie i edu­ka­cję naj­uboż­szych dzie­ci w re­gio­nie Mampikony.

„O tym, ja­ka tam jest bie­da, niech świad­czy pew­na sy­tu­acja – wspo­mi­na dr Ma­ria Groh­man-Wie­czo­rek, uczest­nicz­ka mi­sji me­dycz­nej Pol­skiej Fun­da­cji dla Afry­ki na Ma­da­ga­ska­rze. — Pew­ne­go wie­czo­ru sie­dli­śmy do ko­la­cji z gru­pą dzie­ci z da­le­kich wio­sek, któ­re przy­je­cha­ły do sto­li­cy na pla­no­wa­ne w ko­lej­nych dniach ope­ra­cje. Na sto­le po­ło­żo­no ryż, ja­rzy­ny i mię­so. Te­go dnia by­ły ko­tle­ci­ki z ze­bu. Dzie­ci jed­nak na­kła­da­ły so­bie ryż i nic wię­cej. Gdy spy­ta­li­śmy miej­sco­wych mi­sjo­na­rzy, cze­mu, od­po­wie­dzie­li, że lu­dzie tu je­dzą trzy ra­zy dzien­nie ryż i rzad­ko kie­dy coś wię­cej. Dzie­ci ja­dły więc to, co za­wsze. Do­da­li po­tem, że tu nic do je­dze­nia się nie mar­nu­je. Je­śli ktoś nie zje, to da­je dru­giej oso­bie, któ­ra już zja­dła, że­by nie wy­rzu­cać. Zo­sta­ją tyl­ko pu­ste talerze”.

Na Ma­da­ga­ska­rze są re­jo­ny, gdzie lu­dzie umie­ra­ją z bra­ku po­ży­wie­nia. Po­wszech­ne jest nie­do­ży­wie­nie wśród dzie­ci po­ni­żej pią­te­go ro­ku ży­cia. Ich die­ta ich jest bar­dzo ubo­ga: ryż z wo­dą i li­ść­mi. Są dzie­ci, któ­re je­dzą za­le­d­wie je­den po­si­łek dziennie.

Nie­do­ży­wie­nie ma po­waż­ne kon­se­kwen­cje zdro­wot­ne. Je­że­li dziec­ko jest nie­do­ży­wio­ne, to umie­ral­ność na bie­gun­kę in­fek­cyj­ną (bar­dzo czę­stą), ma­la­rię, dur brzusz­ny, cho­ro­by pa­so­żyt­ni­cze to kwe­stia kil­ku dni.

W re­gio­nie Mam­pi­ko­ny pol­scy mi­sjo­na­rze do­ży­wia­ją i wspo­ma­ga­ją po­nad 800 dzie­ci. Po­moc tra­fia do naj­bar­dziej po­trze­bu­ją­cych, do sie­rot i naj­uboż­szych ro­dzin. Dla nie­mow­ląt ma­ją mle­ko w prosz­ku. Star­sze dzie­ci kar­mią w sto­łów­kach, w któ­rych wy­da­ją cie­płe war­to­ścio­we po­sił­ki (ryż, mię­so, ry­by, wa­rzy­wa). Dzie­ci szkol­ne z naj­uboż­szych ro­dzin ma­ją opła­ca­ną na­ukę oraz są za­opa­try­wa­ne w nie­zbęd­ne przy­bo­ry szkolne.

Pro­jekt obej­mu­je po­mo­cą uczniów, któ­rzy nie mie­li­by szan­sy na edu­ka­cję z na­stę­pu­ją­cych wio­sek w re­gio­nie Mam­pi­ko­ny: An­di­lam­be, Am­pa­si­ma­te­ra, Ant­sa­ko­ama­ro, An­don­go­na i Tsi­mi­ja­ly. Dzię­ki te­mu wspar­ciu dzie­ci i mło­dzież otrzy­mu­ją fun­da­men­tal­ną edu­ka­cję w szko­le od ze­rów­ki aż do kla­sy ma­tu­ral­nej. Po­mo­cą ob­ję­tych jest rów­nież 32 studentów.