Prze­ka­za­li­śmy 24 ty­sią­ce zło­tych na wspar­cie dla spo­łecz­no­ści osób nie­wi­do­mych w Nga­oun­daye (Re­pu­bli­ka Środ­ko­wo­afry­kań­ska). Miej­sco­wość Nga­oun­daye jest po­łoż­na wzdłuż rze­ki Lim, któ­ra nie­sie kon­kret­ne za­gro­że­nie dla zdro­wia. Cho­dzi tu o mu­chy rzecz­ne, roz­prze­strze­nia­ją­ce ga­tu­nek pa­so­ży­ta, któ­ry po ugry­zie­niu po­wo­du­je uszko­dze­nie ner­wu wzro­ko­we­go. Bez spe­cja­li­stycz­nych le­ków, o któ­re trud­no, do­ro­śli i dzie­ci tra­cą wzrok.

Nie­wi­do­mi, 245 osób, uczą się upra­wy ro­li, wy­ko­ny­wa­nia to­reb lub ka­pe­lu­szy z tra­wy, by w ten spo­sób mo­gli za­ro­bić na utrzy­ma­nie sie­bie i swo­ich ro­dzin. Funk­cjo­nu­ją tu gru­py rol­ni­ków, zrze­sza­ją­ce po­nad 170 osób nie­wi­do­mych, po­dzie­lo­nych w za­leż­no­ści od miej­sca za­miesz­ka­nia. Na cze­le każ­dej gru­py stoi oso­ba wi­dzą­ca, któ­ra wspo­ma­ga da­ną gru­pę. Co ro­ku w ra­mach po­mo­cy nie­wi­do­mym uda­je się upra­wiać kil­ka hek­ta­rów zie­mi. Każ­da ro­dzi­na oso­by nie­wi­do­mej ma swo­je wy­zna­czo­ne pole.

Kli­mat jest tu bar­dzo go­rą­cy i su­chy. Po­trze­ba nie la­da umie­jęt­no­ści, aby gle­ba wy­da­ła ja­ki­kol­wiek plon. Zie­mię upra­wia się pry­mi­tyw­ny­mi na­rzę­dzia­mi i tyl­ko nie­opo­dal rze­ki. Naj­czę­ściej upra­wia­ne ro­śli­ny: czer­wo­na fa­sol­ka, orzesz­ki ziem­ne, ku­ku­ry­dza, pro­so, so­ja, ryż.

Do spraw­nej pra­cy rol­ni­czej nie­wi­do­mych po­trze­ba by­ło za­ku­pić na­rzę­dzia rol­ni­cze, gu­mow­ce i na­sio­na. Z prze­ka­za­nych środ­ków zo­sta­ną tak­że wy­bu­do­wa­ne trzy bar­dzo skrom­ne dom­ki dla osób nie­wi­do­mych (7 na 5 m). 

Przed­sta­wi­cie­le spo­łecz­no­ści osób nie­wi­do­mych z no­wo za­ku­pio­ny­mi narzędziami: