Zre­ali­zo­wa­li­śmy pro­jekt rol­ni­czy dla ko­biet w Ler­gho, Bur­ki­na Fa­so. W re­gio­nie pa­nu­je skraj­na bie­da. Lu­dzie ży­ją tu tyl­ko z pa­ster­stwa i rol­nic­twa. To re­jon Sa­ha­ry, po­ra su­cha trwa tu 8 mie­się­cy. Nie spa­da kro­pla desz­czu. Jest tu tyl­ko pył. Wo­bec bra­ku wo­dy usta­je rol­nic­two. Naj­bied­niej­si są po­zba­wie­ni świe­żych wa­rzyw przez dłu­gie mie­sią­ce. Po­mi­dor kosz­tu­je wte­dy dwa do­la­ry, pod­czas gdy rzad­ko kto w tym kra­ju za­ra­bia wię­cej niż 100 do­la­rów. Męż­czyź­ni wy­jeż­dża­ją do pra­cy do Ka­me­ru­nu, Ga­bo­nu czy Gha­ny, a ko­bie­ty zo­sta­ją, by sa­mot­nie wal­czyć o byt na­wet przez 15 lat. Ko­bie­ty pra­cu­ją w po­lu na dwie zmia­ny. Do po­łu­dnia – na rzecz wspól­no­ty rol­nej we wsi, a po go­dzi­nie 15 użyt­ku­ją po­le na uży­tek swo­jej rodziny.

Pro­jekt rol­ni­czy dla ko­biet w Ler­gho obej­mo­wał wy­ko­pa­nie stud­ni ze zbior­ni­kiem na wo­dę o po­jem­no­ści 10 000 li­trów i pa­ne­la­mi sło­necz­ny­mi, stwo­rze­nie ru­ro­cią­gu na po­wierzch­ni 4 hek­ta­rów, stwo­rze­nie ka­sy mi­kro­po­życz­ko­wej, ma­łej far­my z ma­ga­zy­nem i skle­pu z pro­duk­ta­mi rolnymi.

W ra­mach pro­jek­tu od­by­ło się rów­nież szko­le­nie dla ko­biet. Za­pew­nio­no im tak­że na­rzę­dzia do pra­cy (wó­zek do trans­por­tu, ubra­nia ro­bo­cze itd).

Po­ni­żej znaj­du­ją się zdję­cia wy­bu­do­wa­nej stud­ni w Ler­gho oraz zdję­cie ko­biet uczest­ni­czą­cych w szkoleniu: